DMR Telsizler

DMR'ın kurumsal telsizde varsayılan seçim hâline gelmesinin nedeni tek bir teknik özelliktir: TDMA ile kanal ikiye bölünür.

Bir 12,5 kHz kanal, iki eşzamanlı konuşma taşır. Bunun üç sonucu vardır:

1. Lisans maliyeti yarıya iner. Aynı sayıda konuşma için yarısı kadar frekans tahsisi gerekir. 2. Batarya ömrü uzar. Verici, zamanın yalnızca yarısında açıktır; aynı bataryadan belirgin biçimde daha uzun süre alınır. 3. Altyapı azalır. Tek röle, analog karşılığının iki katı trafiği taşır.

Analog, DMR, TETRA ve PoC arasındaki tam karşılaştırma Analog, DMR, TETRA ve PoC karşılaştırması yazısındadır.

Karar ölçütü kullanıcı sayısı değil, aynı anda konuşmak isteyen grup sayısıdır. Yüz kullanıcılı ama tek grup hâlinde çalışan bir tesiste Tier II yeterli olabilir; kırk kullanıcılı ama altı bağımsız ekibi olan bir hastanede Tier III daha doğrudur.

Trunking mimarisi DMR Tier III trunking sayfasında ayrıntılıdır.

• Frekans bandı. VHF (136–174 MHz) açık arazide, UHF (400–470 MHz) bina içi ve şehir içinde daha iyidir. Tahsis edilen banda göre seçilir.
• Çıkış gücü. El telsizlerinde tipik olarak 4–5 W (VHF) / 4 W (UHF). Yüksek güç her zaman daha iyi değildir: batarya tüketimini artırır ve röleye yakın kullanımda gereksizdir.
• Kanal kapasitesi. Basit sistemlerde 16–48 kanal yeterlidir; çok bölgeli sistemlerde binlerce kanal gerekir.
• Koruma sınıfı. IP54 iç mekân ve normal saha; IP67 ve üzeri ıslak, tozlu ve dış ortam.
• Ekran ve tuş takımı. Ekransız modeller daha ucuz ve daha dayanıklıdır; mesaj, konum ve durum bilgisi kullanılacaksa ekran gerekir.
• GPS. Konum takibi planlanıyorsa cihazda GPS bulunmalı ve uygun anten seçilmelidir.
• Şifreleme. Standart şifreleme mi, gelişmiş (AES) mi gerektiği kurumun güvenlik politikasına bağlıdır.

Bu sayfadaki seçim matrisi, katalogdaki modelleri bu değerlere göre yan yana gösterir.

Kapsama ölçülmeden cihaz alınması. Sahanın ne kadar röle gerektirdiği hesaplanmadan alınan cihazlar, kapsama sorunları ortaya çıktığında yetersiz kalır. Doğru sıra: önce kapsama analizi, sonra cihaz.

Kanal planının belgelenmemesi. Kanal ve grup yapısı yalnızca cihazlara yüklenip yazıya dökülmediğinde, sistemi kuran kişi değiştiğinde kimse yapıyı bilmez. Bu, sonradan büyütmeyi ve devretmeyi imkânsızlaştırır.

Aksesuarların sonraya bırakılması. Kılıf, kulaklık ve şarj altyapısı olmadan teslim edilen filo, ilk ay içinde düşme ve şarj sorunlarıyla karşılaşır. Bunlar cihaz arızası olarak algılanır.

Lisansın atlanması. Cihaz alınıp kurulduktan sonra lisans başvurusu yapmak süreci uzatır. Doğru sıra baştan BTK başvurusudur.

Her ürün sayfasında o modelle uyumlu aksesuarlar listelenmiştir. Bir DMR filosunun standart aksesuar seti şudur:

Kılıf · omuz mikrofonu · yedek batarya · çoklu şarj rafı · gerekiyorsa kulaklık.